Page Nav

HIDE

Admin Talk

{fbt_classic_header}

Header AD

//

อ่านยัง:

latest

Ads Place


วิธีเขียนกระทู้ธรรม ธ.ศ.ชั้นโท (สุภาษิตที่ ๗)

<h1>วิธีการเขียนอธิบายเรียงความแก้กระทู้ธรรม</h1>

<h2>ยถา วาริวหา ปูรา ปริปูเรนฺติ สาครํ...</h2>

ขุ. ขุ. ๒๕/๑๐.

ที่มาของสุภาษิต
( ขุ. ขุ. ) = ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ

ประเด็นหลักที่ควรต้องอธิบาย
- อานิสงส์ของทานเป็นอย่างไร
- ทานที่ทำอุทิศให้ผู้ล่วงลับจะสำเร็จได้อย่างไร

แนะนำหลักธรรมมาประกอบอธิบาย
- ทาน ๒ ประเภท
- อานิสงส์การให้ทาน
- บุญกิริยาวัตถุ ๓ อย่าง
- เรื่องอื่นๆ (ที่เกี่ยวข้อง)

แนะนำสุภาษิตใช้เชื่อม
ปุพฺเพ ทานาทิกํ ทตฺวา    อิทานิ ลภตี สุขํ
มูเลว สิญฺจิตํ โหติ    อคฺเค จ ผลทายกํ.
ให้ทานเป็นต้นก่อน จึงได้สุขบัดนี้
เหมือนรดน้ำที่โคนให้ผลที่ปลาย.
อคฺคทายี วรทายี    เสฏฺฐทายี จ โย นโร
ทีฆายุ ยสวา โหติ    ยตฺถ ยตฺถูปปชฺชติ.
ผู้ให้สิ่งที่เลิศ สิ่งที่ดี สิ่งที่ประเสริฐ
ย่อมเป็นผู้มีอายุยืนมียศในภพที่ตนเกิด.
- สุภาษิตอื่นๆ (ไม่บังคับ)

แนวนำมาเขียนอธิบายเนื้อหา

ทานที่อุทิศให้จะสำเร็จได้ คือตามความเชื่อในเรื่องของการทำบุญ ต้องมีองค์ประกอบดังนี้ ๑.ญาติมิตรที่มีชีวิตอยู่ทำบุญแล้วอุทิศไปให้ ๒.ผู้ล่วงลับไปแล้วนั้นไปเกิดเป็นปรทัตตูปชีวิเปรต (เปรตที่เป็นอยู่ได้ด้วยอาหารที่ผู้อื่นอุทิศไปให้) ๓.เปรตนั้นต้องอนุโมทนาในส่วนบุญนั้นด้วย เมื่อครบองค์ประกอบตามที่กล่าวมานี้ ทานที่อุทิศไปให้แต่โลกนี้ย่อมสำเร็จแก่ผู้ตายไปแล้ว

ทาน คือ การให้ การสงเคราะห์ช่วยเหลือแบ่งปันแก่กันและกัน เป็นเรื่องที่ดีงาม เป็นสิ่งที่ควรทำ เป็นการแสดงถึงความเป็นผู้มีน้ำใจมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ คนที่ให้อะไรก่คนอื่นได้นั้น นับว่าเป็นคนที่น่ายกย่องนับถือ เพราะทำสิ่งที่ทำได้ยาก ต้องมีใจเสียสละจริงๆ จึงจะทำได้

ทาน แบ่งออกเป็น ๒ ประเภท คือ ๑.อามิสทาน การให้วัตถุสิ่งของ เรียกว่า ทานวัตถุ เช่น อาหาร น้ำ เครื่องนุ่งห่ม ยานพาหนะ ดอกไม้ ของหอม สบู ยาสีฟัน ที่นอน ที่อยู่อาศัย ประทีปโคมไฟ เป็นต้น และ ๒. ธรรมทาน การให้ความรู้ ให้ข้อแนะนำในการดำเนินชีวิต เพื่อชักนำบุคคลให้เว้นจากความชั่ว ให้ทำแต่ความดี ประพฤติตนสุจริตยุติธรรม เป็นต้น

ผู้ให้ หมายถึง ผู้บริจาคสิ่งของของตนให้แก่ผู้อื่นด้วยความบริสุทธิ์ใจ

คนที่ควรให้ คือ คนที่มีพระคุณแก่ตน เช่น บิดามารดา คนที่เคยอุปการะตนมา เป็นต้น คนที่มีศีลธรรม เป็นคนดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์สุจริต คนที่ยึดมั่นอยู่ในกตัญญูรู้จักบุญคุณคน เป็นต้น

คนที่ไม่ควรให้ คือ คนที่แล้งน้ำใจ คนที่เอารัดเอาเปรียบคนอื่น คนที่ไม่เคยเห็นความดีของใคร คนที่ชอบรับอย่างเดียว แต่ไม่ชอบให้อะไรแก่ใคร คนที่เห็นแก่ตัว เป็นต้น

อานิสงส์ของการให้ทาน เช่น เป็นที่รักของคนหมู่มาก, บุคคลย่อมคบหา, เป็นคนที่มีชื่อเสียง, เข้าสู่สมาคมใดย่อมองอาจไม่เก้อเขิน, หลังจากตายไปย่อมเกิดในสุคติภูมิ






ไม่มีความคิดเห็น